Παρασκευή, 11 Νοεμβρίου 2011

Stand By Me - 1986 (Στάσου στο πλάι μου)



Ένας συγγραφέας αναπολεί τους παιδικούς του φίλους. Θυμάται ολοζώντανα την ημέρα που οι τέσσερίς τους ξεκίνησαν με τα πόδια από τη μικρή πόλη για να βρουν το πτώμα ενός παιδιού, για το οποίο είχαν μάθει ότι παρασύρθηκε από διερχόμενο τρένο...


Μία ταινία που πραγματεύεται την αληθινή, ανιδιοτελή φιλία που συναντά κανείς στα παιδικά χρόνια...
οι χαρακτήρες έχουν δημιουργηθεί (σεναριακά) και παρουσιαστεί  (σκηνοθετικά) με πολύ εύστοχο τρόπο...

ο vern είναι το δειλό παιδί που δεν παίρνει πρωτοβουλίες και οδηγήται από τους άλλους...

ο teddy είναι ο "τσαμπουκάς" που έχει εμμονή με το στρατό, λόγω του πατρικού προτύπου, και δεν σταματά να προσβάλλει τους γύρω, αλλά δεν είναι πραγματικά κακός...

ο chris είναι ο γενναίος, η ηγετική φυσιογνωμία, που αναλαμβάνει να λύσει όλα τα προβλήματα με τρόπο κατευναστικό...

και ο gordie είναι ο έξυπνος, αυτός που τα συνδυάζει λίγο-πολύ όλα και αποκαλύπτει τα στοιχεία του εαυτού του σταδιακά και την κατάλληλη στιγμή...

Πιστεύω πως σχεδόν όποιος και να παρακολουθήσει την ταινία, θα ταυτιστεί με κάποιον (είναι χαρακτηριστικό να παρατηρήσει κανείς το πόσο οι χαρακτήρες αυτοί επηρέασαν τις πάρα πολλές ταινίες που μετέπειτα ασχολήθηκαν με το ίδιο θέμα, χωρίς όμως να πλησιάσουν καν αυτή εδώ)...
οι ερμηνείες είναι αρκετά ικανοποιητικές, τηρουμένων των αναλογιών, και πάνω απ` όλα έχουν την παιδική αφέλεια...

Η φωτογραφία της ταινίας είναι πανέμορφη, ενώ η μουσική είναι εξαιρετική, με αποκορύφωμα το κλασσικό τραγούδι του τέλους...

Η αφήγηση πολύ έξυπνη ιδέα, και δένει την αρχή με το φινάλε της ιστορίας...

Αξιολογότατο έργο, πραγματικά αξίζει την προσοχή...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...